je leest nu...
11 miscellanea

Hoeveel geld verdient Facebook aan jou?

Facebook gaat naar de beurs. De waarde van het bedrijf is wat de gek er voor geeft – maar hoeveel ben jij Facebook eigenlijk waard?
Computerwereld, 14 mei 2012
De spotprent hieronder is van Bas van der Schot

Wou je ook wat verdienen aan de beursgang van Facebook, eind deze week? De kans is groot dat je er niet eens tussen komt, als straks de durfkapitalisten en bekende investeerders met hun grote groene flappen gaan zwaaien. Maar maak je geen zorgen: de website GiveAShare verkoopt je met alle liefde een preferent Facebook-aandeeltje, in een lijstje en met een gegrafeerd gedenkplaatje eronder. Denk er wel om dat dat niet echt goedkoop gaat worden.

GiveAShare geeft nog geen prijs op voor dit Facebook memorabilium, omdat Facebook zelf nog geen prijs heeft genoemd. Geschat wordt dat het aanvankelijke aanbod ergens tussen de 28 en 35 dollar zal komen te liggen, maar je weet dat het daar niet lang bij zal blijven. Bedenk wel dat de site door de SEC (de Amerikaanse toezichthouder) wordt gedwongen minimaal het dubbele in rekening te brengen van wat een gewone beurshandelaar voor een normaal aandeel zou kunnen vangen. Om je een idee te geven: als je bij GiveAShare een ingelijst aandeeltje Google zou willen kopen, dan kost je dat op het moment van schrijven 1210 dollar. Zelfs een aandeeltje Yahoo kost nu nog 55 dollar in een kartonnen frame: bijna vier keer zoveel als de huidige beurswaarde!

Veel professionele investeerders noemen de geschatte waarde van de beursgang met 96 miljard dollar “overgewaardeerd”, ondanks dat er officieel nog helemaal geen waarde aan is toegekend. Maar de echte vraag is niet hoeveel Facebook waard is; de vraag is hoeveel jij Facebook waard bent. Wat lever jij Facebook precies op? Het geinige is dat we daar nu een antwoord op hebben, met dank aan de vriendelijke vrienden van Abine.

De makers van de gratis Do Not Track Plus browser add-on hebben een nieuwe dienst gelanceerd die ze de Val-You Calculator noemen. Dat stukje software stelt je online zeven vragen en bepaalt aan de hand daarvan hoeveel geld Facebook ieder jaar verdient aan de gegevens die jij het bedrijf hebt gegeven. Ze vragen bijvoorbeeld waar je (globaal) woont, hoe vaak je iets ‘liked’, hoeveel Facebook-vrienden je hebt en of je van die achterlijke Zynga-spelletjes speelt met boerderijen en/of gangsters, wat je verdient en hoe waarschijnlijk het is dat je over een tijdje nog steeds op Facebook zit.

Ik weet dat je het wilt weten, dus ik zeg het maar gewoon: ik zelf ben 66 dollar per jaar waard voor Facebook, dood of levend. Ja, ik had zelf ook verwacht dat het meer zou zijn. Als de berekening klaar is, stelt Abine je voor het resultaat te delen via Facebook. Verzin hier je eigen grap maar.

Abine komt tot zijn magische getal op basis van informatie die ze hebben opgepikt uit de openbare informatie die Facebook zelf bij de Amerikaanse beurswaakhond SEC heeft neergelegd (het zogenaamde S-1 formulier), de inzichten van onafhankelijke analisten, cijfers van Facebook-adverteerders en een scheut van hun eigen magische saus, vertelde Abine-woordvoerster Sarah A. Downey mij.

Zelfs als je een schaamteloze Facebook-flirt bent en je de meeste burgerlijke details van je pathetische bestaan dagelijks met al je 5000 BFF’s deelt, is je hoogst haalbare waarde een enigszins teleurstellende 91 dollar. De laagste waarde is 2 dollar. De belangrijkste factor in de berekening is de vraag of je in de VS of Canada leeft, zei Downey. Anders gezegd: ondanks dat slechts zo’n 20 procent van alle Facebook-gebruikers in Noord-Amerika woont, zijn de advertenties voor die markt nog steeds goed voor het overgrote deel van de omzet. De een na belangrijkste factor is je inkomen, gevolgd door hoeveel geld je verspilt aan Zynga games en hoeveel zogenaamde vrienden je hebt.

Het werkelijke doel dat Abine heeft met dit programma is dat mensen zich aanmelden voor hun PrivacyWatch ad 2 dollar per maand. Voor de prijs van een hamburger waarschuwt Abine je als Facebook iets verandert aan zijn privacy-beleid en de rechten die ze zichzelf toe-eigenen. Bovendien krijg je dan extra gratis tips over hoe je een gelukkig leven kunt leiden met een klein beetje minder Zuckerberg per dag.

Ik ben er niet van overtuigd dat mensen die Facebook gebruiken zonder ervoor te betalen, bereid zijn 24 dollar per jaar neer te leggen voor een dienst die ze in feite duidelijk maakt dat ze Facebook beter niet kunnen gebruiken. Misschien ligt het aan mij. Maar zelfs als die hele berekening vooral een gimmick is die een heel ander doel dient, dan nog helpt het je in ieder geval je te herinneren dat als jij Facebook gebruikt, Facebook jou ook gebruikt. En er is er maar één die daar geld aan verdient.

Hoe staat het ervoor met locatie-gebaseerde diensten als Foursquare, Yelp, Facebook en Google Latitude? Kun je er wat mee als bedrijf, of is de hype alweer voorbij?

Mobiele gebruikers zijn sterker met het internet verbonden dan ooit tevoren. Volgens redelijk recent onderzoek van Telecompaper bezit ruim de helft van de Nederlanders inmiddels een smartphone. Daarmee lopen we procentueel gezien fors voor op de VS (een derde), hoewel we het in absolute cijfers natuurlijk afleggen (in de VS waren eind 2011 bijna 98 miljoen smartphones in gebruik).

Vrijwel elk van deze apparaten kan zijn locatie doorgeven aan diensten waarmee gebruikers (uit vrije wil) hun vrienden kunnen laten weten waar ze zich bevinden, welke gelegenheden ze regelmatig bezoeken en wat ze ervan vinden. Andersom maken commerciële partijen gretig gebruik van die informatie om op maat gemaakte aanbiedingen te doen. Winkels komen bijvoorbeeld steeds vaker met speciale aanbiedingen om klanten te verleiden aan de wereld te vertellen waar ze aan het winkelen zijn en hoe goed deze winkel wel niet is.

Maar niet alle locatiegebaseerde diensten – of hun mobiele apps – zijn even geweldig.

Hieronder kijken we naar de achtergrond en verschillende benaderingen van vier belangrijke sociale mediaplatforms die Location Based Services (LBS) bieden. We kijken in het bijzonder naar wat het allemaal betekent voor bedrijven die met klanten in verbinding willen komen. Twee van de vier netwerken, Foursquare en Google Latitude, zijn volledig locatiegebaseerd; de andere twee, Facebook en Yelp, zijn sociale netwerken die LBS in hun bestaande infrastructuur hebben geïntegreerd.

Facebook
Het LBS-verhaal van Facebook is niet erg populair. Terwijl Facebook er goed in is geslaagd geld te slaan uit reclame, sociale dynamiek en bijdragen van gebruikers, heeft het bedrijf tot nog toe maar wat aangemodderd met LBS.

Toen Facebook in augustus 2010 Facebook Places lanceerde, dachten veel analisten en experts dat Foursquare (op dat moment de meest succesvolle LBS) ten dode was opgeschreven. Met check-ins en de mogelijkheid om te zien welke vrienden in de buurt zijn was het de bedoeling dat mobiele Facebook-gebruikers Places zouden gebruiken om elkaar op te zoeken. Het zou lokale adverteerders (en daarmee ook Facebook) toegang geven tot een enorme hoeveelheid zeer lokale klanten – mensen die zich letterlijk om de hoek bevinden.

Maar Facebook Places kwam totaal niet van de grond. Het ging zelfs zo slecht dat Places een jaar na lancering zo goed als gedeactiveerd werd. Facebook heeft nog wel wat LBS-functionaliteit overgehouden: mobiele gebruikers kunnen ervoor kiezen hun locatie aan hun status updates toe te voegen en in te checken bij bedrijven. Maar slechts weinig bedrijven doen mee aan Facebook’s check-in programma; een snelle controle op check-in locaties in Amsterdam en Parijs leverde precies nul resultaten op; New York heeft er zes, Chicago vijf, en Palo Alto heeft er zes, maar het Facebook-hoofdkwartier staat daar niet eens bij.

Chris Silva, analist mobiliteit bij de Altimeter Group, ziet de terugtocht van Facebook niet als een mislukking van de Places-tool, maar eerder als een poging van Facebook om zich terug te trekken uit een haperende mobiele strategie. Silva wees er in zijn blog op dat Facebook zelf het problem bijna letterlijk heeft benoemd in zijn IPO S-1, het document dat Facebook moest openbaarmaken via de Amerikaanse toezichthouder SEC in verband met hun beursgang later deze week.

“Dat lijkt een probleem – de grootste beurs-introductie van Silicon Valley geeft in wezen toe dat het zich zorgen maakt over zijn mogelijkheden om geld te verdienen aan mobiele gebruikers,” schreef Silva.

Silva is ervan overtuigd dat Facebook zich opnieuw op de mobiele omgeving zal (moeten) richten. “Hun volgende stap is zeer zeker mobiel,” benadrukt Silva.

Vooralsnog blijft mobiel echter op de achtergrond. Facebook “concentreert zich momenteel op de ads,” meent Shon Christy, oprichter en president van Christy Creative, een Amerikaanse social media marketingfirma. “Met name ads die onderdeel zijn van Facebook’s Reach Generator advertentieprogramma. Het Reach Generator programma, dat eind februari door Facebook gelanceerd werd, stelt deelnemers in staat posts op hun pagina’s te promoten en daarbij af te rekenen via een betalingsplan in plaats van per klik.

Toch kan Facebook niet helemaal afgeschreven worden op het gebied van LBS, en wel om twee redenen.

Ten eerste bleek eind 2011 dat het vrijwel alle ontwikkelaars en engineers van Gowalla waren overgestapt naar Facebook. Facebook kocht het bedrijf niet; het nam ze gewoon in dienst. Gowalla was een op LBS gebaseerd sociaal mediaplatform dat gebruikmaakte van stadskaarten en foto’s en beschrijvingen van gebruikers. Facebook was alleen geïnteresseerd in de getalenteerde mensen; de naam en de technologie lieten ze liggen, en Gowalla sloot op 12 maart 2012 zijn deuren.

Ten tweede heeft Facebook de nieuwe Timeline voor gebruikers ingevoerd, een chronologische tijdlijn-tool die de standaard interface is geworden. Met wat over is van Facebook Places kunnen gebruikers locatiegegevens toevoegen aan gebeurtenissen, afbeeldingen en berichten in hun Timeline ‘geschiedenis’. Daardoor wordt locatie automatisch een belangrijker onderdeel van het verhaal van de gebruiker, verweven met alle andere eigenschappen van Facebook posts.

Met de adviesraad van Gowalla aan boord is het niet onredelijk te verwachten dat er meer locatiegerichte functies op Facebook zullen verschijnen naarmate de Timeline zich verder uitbreidt. Mobiele gebruikers kunnen maar beter een oogje in het zeil houden.

Foursquare
Foursquare was in 2009 één van de eerste bedrijven die het idee van locatiegebaseerde check-ins introduceerden – een concept dat andere diensten met wisselend success hebben geprobeerd te reproduceren. Met Foursquare is locatie alleen van belang als een manier om vrienden te vinden of deel te nemen aan spellen die gebaseerd zijn op geografische locatie.

Het principe van Foursquare is waarschijnlijk het bekendste van alle LBS-tools: gebruikers kunnen met hun mobiele apparaat op bepaalde plekken inchecken en krijgen daar punten voor. Als je vaak genoeg op een vaste plek incheckt (dat kan een bedrijf of bijvoorbeeld een concert of event zijn) kun je een Foursquare badge krijgen, of ‘burgemeester’ van die plek worden (totdat iemand anders je van je troon stoot).

De meeste leden gebruiken de dienst op één of twee manieren: ze kunnen het tegen elkaar opnemen voor badges en punten zonder hun locatie vrij te geven, of ze kunnen hun locatie openbaar maken in de hoop dat vrienden in de buurt hun updates te zien krijgen en ook naar die locatie komen. Of je doet het beide natuurlijk.

Christy benadrukt dat deze ‘vergaming’ een belangrijke reden is dat Foursquare regelmatig de kern vormt van een sociale mediastrategie voor zijn cliënten in de retail en het restaurantwezen.

Foursquare heeft een indrukwekkende gebruikersbasis: aan het einde van 2011 had Foursquare naar eigen zeggen 15 miljoen gebruikers. Deze basis wordt verder versterkt door de nauwe integratie met Facebook (wat ook een goede oplossing vormt voor Facebook’s gebrek aan eigen LBS-functionaliteit).

Voor bedrijven is het heel eenvoudig om gebruik te maken van het sociale/geografische/gaming aspect van Foursquare. ‘Burgemeesters’ kunnen kleine kadootjes krijgen voor hun titel: gratis koffie bijvoorbeeld, of korting op aankopen die dag. Bedrijven kunnen ook langer lopende promoties aanmaken waar gebruikers wat meer voor moeten doen; je ziet ook steeds vaker dat bepaalde merken lijsten aanmaken voor Foursquare-gebruikers, waarbij mensen worden beloond wanneer ze op bepaalde plekken inchecken of bij bepaalde winkels hun inkopen doen.

Volgens Silva heeft Foursquare de LBS-ruimte vrijwel volledig voor zichzelf opgeëist. “Tot nu toe zijn zij het meest succesvol als het gaat om geld verdienen aan locatiediensten,” legt Silva uit. Hij beschrijft een recent partnerprogramma van Foursquare en American Express, dat directe korting geeft aan klanten die bij deelnemende verkopers inchecken. Voor verkopers is dit een pijnloze manier tot bijverkoop, voegt Silva toe, terwijl klanten op eenvoudige wijze korting krijgen, aangezien de transactie via hun American Express-kaart verloopt.

Foursquare heeft onlangs tiplijsten van gebruikers mogelijk gemaakt waarin deelnemers een bepaalde plaats al dan niet kunnen aanbevelen en hun eigen mening kunnen geven over wat er goed of slecht aan is. Sommige analisten zien dat als plundering van de sociale aanbevelingen van Yelp.

“Foursquare heeft naar eigen zeggen ‘tientallen miljoenen’ tips,” schreef marketing en SEO-expert Matt McGee in januari op zijn blog. “Yelp heeft voor zover ik weet rond de 22-23 miljoen beoordelingen, en Google heeft zo’n 13-15 miljoen reviews en ratings… Ik zou zeggen dat het een interessante strijd lijkt te gaan worden op het gebied van lokale zoekopdrachten.”

Foursquare heeft afgelopen augustus nog een nieuwe lijstoptie geïmplementeerd. Met een lijst kunnen Foursquare gebruikers een groep samenstellen van bedrijven die ze graag bezoeken, zoals “mijn favoriete restaurants” of “10 goede onafhankelijke boekwinkels”. Door deze lijsten met vrienden te delen kunnen Foursquare gebruikers hun interesses en favorieten delen in grotere brokken.

Maar eindgebruikers zijn niet de enigen die voordeel kunnen hebben van lijsten. Bedrijven kunnen ook merk-compilaties maken die klanten direct naar hun eigen winkels brengen, maar het merk ook op andere manieren kunnen aanbieden.

Foursquare is op dit gebied momenteel duidelijk de winnaar.

Google Latitude
Vergeleken met de andere locatiegebaseerde diensten lijkt het verhaal van Latitude meer op een verwarrend doolhof.

Het werd oorspronkelijk gebouwd door dezelfde mensen die de Dodgeball geolocatiedienst gecreëerd hebben die in 2005 door Google werd opgekocht. (Uiteindelijk verlieten de twee stichters van Dodgeball Google onder minder ideale omstandigheden.) Eén van de makers van Dodgeball, Dennis Crowley, richtte later Foursquare op, nadat Google Dodgeball in 2009 had stopgezet en vervangen door Latitude.

De Google Latitude dienst is een add-on voor Google Maps, die mobiele telefoongebruikers in staat hun locatie door te geven aan bepaalde Google accounts. De locatie kan verschijnen op, zeg, Google Plus als een status update, of bekeken worden op een iGoogle homepage, als je een naaste wilt laten weten waar je je op een bepaald moment bevindt. De dienst biedt ook geautomatiseerde check-ins en -outs, en aanbiedingen. Android gebruikers van Google Latitude kunnen sinds kort ook een check-ins leaderboard bekijken waarop ze andere gebruikers kunnen zien die bij die bepaalde onderneming aanwezig zijn.

Google heeft verreweg het beste en breedste bereik van alle LBS-concurrenten om adverteren te verbinden met geolocatie. De puzzelstukken lijken perfect in elkaar te passen voor een succesverhaal. Dus wat is het probleem?

“Latitude was één van die dingen waarvan Google zei: ‘Hee, we denken dat dit iets belangrijks is, we moeten het naar buiten brengen’,” zegt Christy. “Maar ze hebben er verder maar weinig mee gedaan.”

Silva beschouwt Latitude als een onderdeel van de gigantische Google Services machine. “Het is een aanwinst dat andere onderdelen zal verbeteren,” zegt Silva. “Latitude wordt waarschijnlijk een superkracht voor een andere Google applicatie.”

Deze problemen zijn vergelijkbaar met de problemen die Facebook Places bij lancering ondervond: de dienst was gelanceerd, het had veel potentie, maar niemand wist wat je ermee moest doen. Waar Facebooks probeert een stap terug te doen en te hergroeperen, lijkt het er niet op dat Google Latitude echt aan het pushen is. In plaats daarvan lijkt het bedrijf te hopen dat de algemene groei in het gebruik van Google diensten vanzelf zal leiden tot een toename in het gebruik van Latitude.

Yelp
Yelp heeft bedrijven tegelijkertijd verblijd en geïrriteerd door het klanten mogelijk te maken diensten en producten van lokale bedrijven meteen vanaf hun mobiele apparaat te beoordelen.

Ale genoemde diensten staan het toe een oordeel toe te voegen, maar voor Yelp is het de reden van bestaan. “Bij Yelp draait het helemaal om de beoordelingen van anderen,” zegt Christy.

Yelp is interessant omdat het in feite twee platformen in een is. Desktop-gebruikers kunnen Yelp gebruiken om de vraag “waar zal ik vanavond eens gaan eten?” te helpen beantwoorden, waardoor het meer een lokale zoektool is dan een echte LBS. Maar op een mobiel apparaat is het juist een typische LBS. Smartphone-gebruikers krijgen resultaten dicht bij hen in de buurt, terwijl de Monocle-feature augmented reality overlays (een projectie van extra informatie op live camerabeelden) laat zien als ze voor een bepaald restaurant of bedrijf staan.

Bedrijven konden tot voor kort op slechts één officiële manier via Yelp communiceren: door Gouden Gids-achtige advertenties op de Yelp-site te kopen. Dit kan een beetje riskant zijn, omdat ads soms naast negatieve beoordelingen komen te staan, wat het positieve effect van de ad zelf teniet kan doen, en dan is het natuurlijk geldverspilling.

Er werd zelfs beweerd dat de beoordelingen op Yelp niet betrouwbaar zijn – dat bedrijven bijvoorbeeld hun entries “astroturfen” door mensen aan te sporen of zelfs te betalen om positieve beoordelingen te plaatsen. Jeremy Stoppelman, CEO van Yelp, verwierp deze aantijgingen in een blog post in oktober 2011 waarin hij schreef: “We werken er hard aan om dat vertrouwen te behouden door de integriteit van onze beoordelingen te beschermen. We maken gebruik van een aantal methodes om te voorkomen dat shill (‘betaalde reacties’ – red.) of op andere wijze onbetrouwbare recenties klanten kunnen misleiden en bedrijven kunnen duperen.”

Deze hobbels daargelaten heeft Yelp het goed voor elkaar in de bedrijfsinformatieruimte van LBS, en het heeft zelfs een aantal vergelijkbare concurrenten geïnspireerd. Het gebruiksgemak van Yelp en het grote aantal bedrijven dat via de dienst te vindne is, maken het een uiterst waardevolle bron van informatie, met name voor mensen die de omgeving niet goed kennen. De mobiele client van Yelp is gebruiksvriendelijk en snel.

In een poging Foursquare van zich af te houden heeft Yelp check-ins voor bedrijven geïntroduceerd, met zeer bekend klinkende gaming-aspecten: gebruikers kunnen (in plaats van burgemeester) baron, hertog of koning worden van bedrijven, buurten en steden. Verder kunnen ze zien welke bedrijven hun vrienden bezocht hebben. Daarnaast kunnen bedrijven ‘badges’ verstrekken aan de klanten die bij hen inchecken (wie regelmatig Sushi heet krijgt dan bijvoorbeeld een Sushi Sensei badge).

Silva ziet potentieel in Yelp, maar hij gelooft niet dat de dienst het zomaar tegen Foursquare kan opnemen, wat wel de bedoeling lijkt.

“Ze moeten zich richten op de unieke aspecten van hun dienst, zoals Monocle,” legt Silva uit. “Ze zouden deze augmented reality-dienst moeten verbeteren en gebruiken om lijstaanvoerders zoals Foursquare te helpen hun diensten uit te breiden.”

Yelp heeft voor bedrijven ook de mogelijkheid toegevoegd om trouwe klanten check-in aanbiedingen te geven – opnieuw, net als Foursquare. “Het wordt interessant om te zien hoe deze functie zich ontwikkelt. Misschien krijgen we statistisch gezien meer positieve beoordelingen van Yelp gebruikers omdat ze beloond worden voor trouw gedrag, maar het kan andersom: date r boze comerciële klanten komen omdat ze negatieve beoordelingen krijgen ondanks dat ze loyaliteitsbeloningen geven,” zegt Christy.

Conclusie
Locatiegebaseerde diensten kunnen veel of weinig aan bedrijven te bieden hebben, maar je kunt ze maar beter allemaal in de gaten houden, want uiteindelijk brengt iedere LBS de klant in contact met de aanbieders. Bovendien staan er in de coulissen nog heel wat nieuwe pure LBS-startups te trappelen die via locatiegebaseerde informatie klanten en commerciële partijen op nieuwe manieren met elkaar in contact willen brengen – waar die klanten zich ook mogen bevinden.

Het LBS-spel is zich snel aan het ontwikkelen, en naarmate er meer smartphones op de markt komen is het als bedrijf verstandig na te denken over de beste LBS-strategie om klanten, die op zoek zijn naar jouw diensten, zo snel mogelijk naar binnen te trekken.

Reacties

Nog geen reacties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s